Verboden voor oldtimers

Geïnspireerd door een prachtreportage in een niet nader genoemd weekblad, wijd ik vanaf heden mijn kostbare tijd aan alweer een bijkomend hoger doel, het opsporen en archiveren van oude verkeersborden!

Mijn eerste "slachtoffer", dit heerlijk nostalgische bord aan de voet van het kerkje van Rijmenam.
De achterzijde verraadt het jaartal van plaatsing, 1967.
Ja, toen reden er tenminste nog paardenkarren.
Of, hoe zelfs een eenvoudig verkeersbord ons een kleine les in geschiedenis kan leren.

Hopelijk volgen er snel meer, en kan ik toch nog enkele schandelijk onderschatte monumenten langs onze wegen behoeden voor een nakende toekomst in de vergetelheid!

De vraag stelt zich al wel, wat wordt mij volgende missie... oude, verzakte stoepen of gevaarlijk overhellende verlichtingspalen die al meer dan een halve eeuw diezelfde stoepen eronder verlichten? Ik zou haast scanderen, stop die vernieuwing van ons wegennet!
Maar euh, nee, wacht daar toch nog even mee tot ik die varenkwekerij eindelijk heb opgestart, of mijn taxidermistenatelier!

defever

een eerste zonnestraal doorbreekt het wolkendek
waarmee vers zijn blogding officieel voor geopend verklaart

hierboven de eerste twee pagina's van het kortverhaal defever
in niets opgedragen aan een soort "onkoorts"
al zullen sommigen er best wel een koortsdroom in zien

nee, Warren Defever heet het heerschap
aan wie dit stripje haar naam ontleent
bezieler van het welluidende His Name is Alive

welluidend, niet enkel van naam
beluister het wonderbaarlijke Home is in Your Head
en verklaar mij nadien gek
dit sinds jaar en dag als net niet het beste album ooit te beschouwen

maar voorbij het wolkendek
daar huist de ware bron mijner inspiraties
luisterend naar de naam, of namen
the Brothers Quay

een hyperkinetische pingpongbal
een konijn, een meisje op en neer wiebelend
wie zal het zeggen...